Kung Bayot Na Ang Mahigugma

Alas singko y media sa kabuntagon, Huwebes

Gipukaw si Alberto sa kakusog sa bidyokehan sa ilang silingan. Gipilo niya ang gihigdaan nila sa iyang Lola ug midiretso sa kasilyas aron mag-andam sa iyang ikaligo.

Fourth year high school na si Alberto. Siya usa lamang sa mga binabaye sa ilang lugar. Apan, ang gibati niyang gugma sa iyang isigkalalake ginataguan niya ug ang iyang Lola lamang gayud ang nakahibalo niini ug dili gayud mailhan sa iyang panggawas nga kinaiya nga siya usa ka binabaye.

“Nay, maayong buntag!,” ang ingon niya sa iyang Lola nga nagpirito ug isda.

“Maayong buntag pud, Berto. Hala, kaligo na kay andam na ang lamesa. Aron makapamahaw na akong punggoy,” ang tubag sa iyang Lola nga hilabihan gayud ang suporta ug pagmahal sa iyang nag-inusarang apo.

Honor student kining si Alberto. Gwatsinanggo, pinalangga sa mga maestra sa ilahang eskwelahan, ug labaw sa tanan, daghan ug higala. Silang tanan kabalo na sa matuod nga kinaiya ni Alberto – bayot. Nagaserbisyo siya sa simbahan isip usa ka magsisibya sa pulong sa Ginoo. Luyo sa mga maayong binuhatan ni Alberto sa iyang isigkatawo, dili gihapon siya luwas sa mga sakit nga pulong nga gibungat sa baba sa mga taong may hait nga dila. Sungog diri, sungog didto. Insulto diri, insulto didto. Wala gayud magpaapekto si Alberto sa mga tawong nagbugal-bugal kaniya. Nan, nagpadayon lang siya sa pagbuhat ug maayong binuhatan ug sa pag-ampo sa Ginoo alang sa maayong panlawas ug kalinaw sa ilahang pamilya, ug usab, nagtarong siya ug toon aron sa pagpreserba sa iyang ginaprotektahang ngalan.

Humana ug ligo si Alberto. Nagtapis kini nga migawas sa kasilyas. Nagdagan-dagan siya kay basin unyag naay makakita kaniya. Human siya makailis, nideretso na siya sa kusina aron mamahaw kauban iyang Lola.

Sa pagkahuman sa tanang gimbuhaton niya sa buntag, migawas na si Alberto aron magsugod na sa paglakaw padulong sa iyang eskwelahan. Nay! Ari nako. Amping diri ha? Uli ko dayon inigkahuman sa akong klase.” Ingon ni Alberto sa iyang Lola.

Sa eskwelahan, nagtuo si Alberto nga usa lang kini ka ordinaryong adlaw. Apan mali siya sa iyang pagdahum. Aduna’y bag-ong istudyante ug dili ikalimod nga hitsuraan kini.

“Unsa daw ang pangalan niya?” pangutana ni Alberto sa iyang amiga nga si Maricar.

“Richard daw, ingon si Ma’am kaganina” tubag ni Maricar.

Dali’ng nahulog ang bayot nga kasing-kasing ni Alberto kay Richard. Wala gayud siya’y gisuginlan nga tawo bahin sa iyang pagbati. Nahadlok siya. Nahadlok siya nga isalikway ni Richard ang iyang sikretong gugma kaniya.

Nagkadugay ang panahon, milalom ang iyang pagtan-aw kay Richard. Gugma nga sama sa kinatas-ang bungtod, dili gayud matup’ngan.

“Hala uy. In love na gayud ako kanimo, Richard” ingon niya sa iyang kaugalingon.

Ultimo sa iyang damgo, Richard gihapon ang ginasinggit sa iyang malumong kasingkasing. Inspirado siya nga magtoon. Sa matag adlaw nga maaninag niya ang panagway ni Richard, kumpleto na iyang adlaw.

Sa JS Prom nila, wala na gayud siya kapugong. Nagpalitrato siya tupad ni Richard. Giakbayan siya ug nabati niya ang mainitong akbay ni Richard.. Nangluspad siya. Dili masukod ang kalipay nga iyang nahiaguman sa pagpalitrato niya kay Richard.

“Berto, nganong nangluspad man ka?” pangutana ni Richard.

“Wala ni. Nasubrahan lang siguro sa tam-is” ang pahiping tubag ni Alberto.

Ang litrato – timaan sa iyang bug-os nga gugma kay Richard, gitaguan niya sulod sa iyang aparador. Gitaguan usab niya kini sulod sa iyang bayot nga kasingkasing.

Miabot ang panahon sa ilang graduation. 1^st Honorable Mention kining si Alberto. Produkto sa iyang pagpaningkamot, inubanan sa pag-ampo sa Ginoo ug sa presensya ni Richard. Nagsadya gayud ang iyang pamilya. Natapos na jud ang hayskul life ni Alberto.

Pagkaugma, nawagtang ang tanang kalipay ni Alberto sa dihang nahibal-an niya nga magpari si Richard, ug magskwela na kini sa Luzon.

”Yes, dear. Sa Cavite na magschool si Richard. Musulod siya pagkapari. Karon na siya mulakaw, actually. Ihatod gani siya nila Fred later sa airport. Wait. Ngano? Affected ka?” ingon ni Maricar.

“Dili oy! Nakurat lang ko sa balita nga imong gipadayag kanako” depensa ni Alberto.

Pagkahuman sa ilang istorya ni Maricar, dali-dali siyang miuli sa ilang balay ug naghimo ug sulat alang kay Richard. Iyang gisulat ang iyang gibating pagmahal alang kay Richard – nga inspirado siyang magtuon kada-adlaw, ug isa siya sa mga rason nga na-honor siya. Gikuha niya ang litrato nilang duha ni Richard nga iyang gitaguan, ug gisulod kini sa sobre uban ang sulat nga iyang gihimo.

“Nay mulahos ko sa downtown karon. Naa rako’y adtoon sa NCCC” ang atik panaghid ni Alberto sa iyang Lola.

Dali-dali siyang miadto sa airport, naglaum nga maabtan pa niya si Richard – ang iyang hinigugma. Apan sa iyang pagdagan-dagan, natagbuan niya sila Fred nga maoy naghatod kay Richard.

“Fred! Asa na si Richard? Nakalupad na?” pangutana ni Alberto.

“Oo, Berto! Bag-ohay ra jud!” tubag ni Fred.

Nalusno si Alberto. Napakyas ang iyang paghatag sa sobre. Nakalakaw na ang iyang hinigugma, ang lalaki nga maoy inspirasyon niya sa matag adlaw. Ang lalaki nga maoy nagakumpleto sa iyang adlaw.

Human ang tanan, niuli na lamang siya sa ilang balay. Gikakos niya paghugot iyang Lola ug midangoyngoy sa paghilak.