Alas singko y
media sa kabuntagon, Huwebes
Gipukaw si
Alberto sa kakusog sa bidyokehan sa ilang silingan. Gipilo niya ang gihigdaan
nila sa iyang Lola ug midiretso sa kasilyas aron mag-andam sa iyang ikaligo.
Fourth year high
school na si Alberto. Siya usa lamang sa mga binabaye sa ilang lugar. Apan, ang
gibati niyang gugma sa iyang isigkalalake ginataguan niya ug ang iyang Lola
lamang gayud ang nakahibalo niini ug dili gayud mailhan sa iyang panggawas nga
kinaiya nga siya usa ka binabaye.
“Nay, maayong
buntag!,” ang ingon niya sa iyang Lola nga nagpirito ug isda.
“Maayong buntag
pud, Berto. Hala, kaligo na kay andam na ang lamesa. Aron makapamahaw na akong
punggoy,” ang tubag sa iyang Lola nga hilabihan gayud ang suporta ug pagmahal
sa iyang nag-inusarang apo.
Honor student
kining si Alberto. Gwatsinanggo, pinalangga sa mga maestra sa ilahang
eskwelahan, ug labaw sa tanan, daghan ug higala. Silang tanan kabalo na sa
matuod nga kinaiya ni Alberto – bayot. Nagaserbisyo siya sa simbahan isip usa
ka magsisibya sa pulong sa Ginoo. Luyo sa mga maayong binuhatan ni Alberto sa
iyang isigkatawo, dili gihapon siya luwas sa mga sakit nga pulong nga gibungat
sa baba sa mga taong may hait nga dila. Sungog diri, sungog didto. Insulto
diri, insulto didto. Wala gayud magpaapekto si Alberto sa mga tawong
nagbugal-bugal kaniya. Nan, nagpadayon lang siya sa pagbuhat ug maayong
binuhatan ug sa pag-ampo sa Ginoo alang sa maayong panlawas ug kalinaw sa
ilahang pamilya, ug usab, nagtarong siya ug toon aron sa pagpreserba sa iyang
ginaprotektahang ngalan.
Humana ug ligo
si Alberto. Nagtapis kini nga migawas sa kasilyas. Nagdagan-dagan siya kay
basin unyag naay makakita kaniya. Human siya makailis, nideretso na siya sa kusina
aron mamahaw kauban iyang Lola.
Sa pagkahuman sa
tanang gimbuhaton niya sa buntag, migawas na si Alberto aron magsugod na sa
paglakaw padulong sa iyang eskwelahan. Nay! Ari nako. Amping diri ha? Uli ko
dayon inigkahuman sa akong klase.” Ingon ni Alberto sa iyang Lola.
Sa eskwelahan,
nagtuo si Alberto nga usa lang kini ka ordinaryong adlaw. Apan mali siya sa
iyang pagdahum. Aduna’y bag-ong istudyante ug dili ikalimod nga hitsuraan kini.
“Unsa daw ang pangalan niya?” pangutana
ni Alberto sa iyang amiga nga si Maricar.
“Richard daw,
ingon si Ma’am kaganina” tubag ni Maricar.
Dali’ng nahulog
ang bayot nga kasing-kasing ni Alberto kay Richard. Wala gayud siya’y
gisuginlan nga tawo bahin sa iyang pagbati. Nahadlok siya. Nahadlok siya nga
isalikway ni Richard ang iyang sikretong gugma kaniya.
Nagkadugay ang
panahon, milalom ang iyang pagtan-aw kay Richard. Gugma nga sama sa kinatas-ang
bungtod, dili gayud matup’ngan.
“Hala uy. In
love na gayud ako kanimo, Richard” ingon niya sa iyang kaugalingon.
Ultimo sa iyang
damgo, Richard gihapon ang ginasinggit sa iyang malumong kasingkasing.
Inspirado siya nga magtoon. Sa matag adlaw nga maaninag niya ang panagway ni
Richard, kumpleto na iyang adlaw.
Sa JS Prom nila,
wala na gayud siya kapugong. Nagpalitrato siya tupad ni Richard. Giakbayan siya
ug nabati niya ang mainitong akbay ni Richard.. Nangluspad siya. Dili masukod
ang kalipay nga iyang nahiaguman sa pagpalitrato niya kay Richard.
“Berto, nganong
nangluspad man ka?” pangutana ni Richard.
“Wala ni. Nasubrahan
lang siguro sa tam-is” ang pahiping tubag ni Alberto.
Ang litrato –
timaan sa iyang bug-os nga gugma kay Richard, gitaguan niya sulod sa iyang
aparador. Gitaguan usab niya kini sulod sa iyang bayot nga kasingkasing.
Miabot ang
panahon sa ilang graduation. 1st Honorable Mention kining si
Alberto. Produkto sa iyang pagpaningkamot, inubanan sa pag-ampo sa Ginoo ug sa
presensya ni Richard. Nagsadya gayud ang iyang pamilya. Natapos na jud ang
hayskul life ni Alberto.
Pagkaugma,
nawagtang ang tanang kalipay ni Alberto sa dihang nahibal-an niya nga magpari
si Richard, ug magskwela na kini sa Luzon.
”Yes, dear. Sa
Cavite na magschool si Richard. Musulod siya pagkapari. Karon na siya mulakaw,
actually. Ihatod gani siya nila Fred later sa airport. Wait. Ngano? Affected
ka?” ingon ni Maricar.
“Dili oy!
Nakurat lang ko sa balita nga imong gipadayag kanako” depensa ni Alberto.
Pagkahuman sa
ilang istorya ni Maricar, dali-dali siyang miuli sa ilang balay ug naghimo ug
sulat alang kay Richard. Iyang gisulat ang iyang gibating pagmahal alang kay
Richard – nga inspirado siyang magtuon kada-adlaw, ug isa siya sa mga rason nga
na-honor siya. Gikuha niya ang litrato nilang duha ni Richard nga iyang
gitaguan, ug gisulod kini sa sobre uban ang sulat nga iyang gihimo.
“Nay mulahos ko
sa downtown karon. Naa rako’y adtoon sa NCCC” ang atik panaghid ni Alberto sa
iyang Lola.
Dali-dali siyang
miadto sa airport, naglaum nga maabtan pa niya si Richard – ang iyang
hinigugma. Apan sa iyang pagdagan-dagan, natagbuan niya sila Fred nga maoy
naghatod kay Richard.
“Fred! Asa na si
Richard? Nakalupad na?” pangutana ni Alberto.
“Oo, Berto!
Bag-ohay ra jud!” tubag ni Fred.
Nalusno si
Alberto. Napakyas ang iyang paghatag sa sobre. Nakalakaw na ang iyang
hinigugma, ang lalaki nga maoy inspirasyon niya sa matag adlaw. Ang lalaki nga
maoy nagakumpleto sa iyang adlaw.
Human ang tanan,
niuli na lamang siya sa ilang balay. Gikakos niya paghugot iyang Lola ug
midangoyngoy sa paghilak.
